บ้านเรื่องเล่าหยุนหลิน

《แผนที่เรื่องเล่าอวิ๋นหลิน: ทะเลทราย โอเอซิส และอาณาจักรแห่งปัญญา》 ใช้กิจกรรมต่างๆ ของนักเล่าเรื่องอวิ๋นหลิน (Yunlin Storyteller) ที่ผลักดันโครงการวัฒนธรรมแห่งความหวัง การส่งเสริมการอ่าน การสำรวจภูมิศาสตร์ผ่านการเดินอ่านเมือง หนังสือนิทานชุมชน บ้านแห่งการเล่าเรื่อง และเรื่องเล่าไร้พรมแดนตลอดหลายปีที่ผ่านมาเป็นแกนกลาง เพื่อเรียบเรียงว่าเรื่องเล่าเป็นเหมือนเส้นด้ายที่มองไม่เห็นซึ่งเชื่อมโยงผู้คน ชุมชน ธรรมชาติ ตลอดจนอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของท้องถิ่นเข้าด้วยกันได้อย่างไร หนังสือเล่มนี้ใช้ "ทะเลทราย โอเอซิส และอาณาจักรแห่งปัญญา" เป็นสัญลักษณ์เปรียบเทียบ เพื่อแสดงให้เห็นว่าในพื้นที่ที่ขาดแคลนทรัพยากรสามารถสร้างโอเอซิสแห่งการแบ่งปัน การสร้างสรรค์ และการมีส่วนร่วมทางวัฒนธรรมผ่านการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน และการแสดงเรื่องเล่าได้อย่างไร

《ขบวนการนิทานหยุนหลิน: ออกเดินทางไปกับเรื่องเล่า》 เริ่มต้นจากการที่กลุ่มนักเล่านิทานหยุนหลินสนับสนุนให้คนทั่วไปสร้างสรรค์ผลงาน "My Cloth Book" (สมุดภาพทำมือ) โดยนำเสนอว่าหนังสือนิทานภาพในท้องถิ่นแต่ละเล่มกลายเป็นป้ายบอกทางในการเดินอ่านเมืองหยุนหลินได้อย่างไร หนังสือเล่มนี้ใช้แนวคิดเรื่องแผนที่วาดมือและการเดินทางไปกับเรื่องเล่า เชื่อมโยงพื้นที่ต่างๆ เช่น ไม่เหลียว, หลุนเป้ย, เอ้อหลุน, ซีหลัว, ชื่อถง, หลินเน่ย, ไถซี, ตงซื่อ, เปาจง, ถู่คู่, หูเหว่ย, โต่วลิ่ว, โต่วนัน, ต้าผี, กู่เคิง, สุ่ยหลิน, เป่ยกั่ง, หยวนจ่าง, ซื่อหู และโข่วหู พร้อมเชิญชวนให้ผู้อ่านตามรอยเรื่องเล่าไปยังชุมชน ผืนดิน และสถานที่แห่งความทรงจำของผู้คน

ในเมืองหูเหว่ย มีบ้านไม้สไตล์ญี่ปุ่นซึ่งเคยเป็นที่พักอย่างเป็นทางการของเจ้าเมืองหูเหว่ย คาดว่าสร้างขึ้นระหว่างปี 1920-1923 เมื่อเวลาผ่านไป อาคารหลังนี้ขาดการบำรุงรักษาและการจัดการที่เหมาะสม จนเกือบจะถูกรื้อถอน แต่ด้วยความพยายามอย่างเต็มที่ของผู้มีใจรัก จึงเกิดเป็น 'หอเรื่องราวหยุนหลิน' (Yunlin Story House) ขึ้นมา

ตลอด 16 ปีที่ผ่านมา จากความว่างเปล่าสู่การเติบโต ที่นี่ได้กลายเป็นศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นที่มีจำนวนผู้เข้าชมมากที่สุดในไต้หวัน และได้รับการยกย่องว่าเป็น 'ห้องรับแขกทางวัฒนธรรมที่มีกลิ่นอายความเป็นไต้หวันมากที่สุด' หนังสือเล่มนี้สัมภาษณ์อาจารย์ถัง ลี่ฟาง ผู้ได้รับรางวัล Cultural Association Award จากกระทรวงวัฒนธรรมในปี 2023 โดยเธอบอกเล่าถึงเจตนารมณ์และวิธีการเก็บรวบรวมเรื่องราวผ่านการเดินสำรวจ (Walking Tour) นับตั้งแต่ก่อตั้ง ตลอดจนอิทธิพลของเรื่องราวในการสร้าง 'ท้องถิ่นศึกษา' 'ความสุขศึกษา' และ 'อนาคตศึกษา' นี่คือกรณีศึกษาที่เกิดขึ้นจริงของพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กในไต้หวันที่มีความเป็นท้องถิ่นและเป็นสากลมากที่สุด โดยบันทึกการทำงานอย่างละเอียดแบบก้าวต่อก้าวตลอดระยะเวลา 2 ปี